چهار سال گذشت؛ اما نام «مهسا» زنده است

چهار سال از روزی میگذرد که نام والادخت مهسا (ژینا) امینی به نمادی ماندگار در حافظهی ایران تبدیل شد؛ چهار سال از روزی که صدای یک نسل، در سه واژه طنینانداز شد: زن؛ زندگی؛ آزادی. آن روز، یک نام به یک فریاد تبدیل شد و آن فریاد، به خواستی برای کرامت، برابری، آزادی و یک زندگی انسانی بدل گشت.
امروز، در چهارمین سالگرد آن خیزش تاریخی، یاد جاویدنام مهسا (ژینا) امینی و همهی جانباختگان آن روزها را با احترام گرامی میداریم و در کنار خانوادههای داغدار و دادخواه میایستیم.
آنان که رفتند، از یاد نرفتند.
آنان که زخمی شدند، فراموش نشدند.
و رؤیای آزادی، خاموش نشد.
ممکن است سالها بگذرند، اما حافظهی یک جامعه را نمیتوان از میان برد. نامهایی که با رنج و آرزو در تاریخ این سرزمین ثبت شدهاند، باقی خواهند ماند.
مهسا (ژینا)، نام تو فقط یادآور یک روز نیست؛ یادآور پرسشی است که همچنان در وجدان جامعه زنده است:
انسان تا کجا حق دارد آزاد، برابر و صاحب اختیارِ زندگی خویش باشد؟
امروز با صدایی روشن میگوییم:
زن، شایستهی آزادی و کرامت است.
زندگی، شایستهی احترام است.
و آزادی، حق هر انسان است.
یاد مهسا (ژینا) امینی گرامی باد.
یاد همهی جانباختگان گرامی باد.
یاد همهی مادران، پدران و خانوادههای دادخواه گرامی باد.
و یاد زندانیان سیاسی که در زندانهای جمهوری اسلامی به سر میبرند، همواره ورد زبان و در یاد ماست.
چهار سال گذشته است؛ اما هنوز میگوییم:
زن!
زندگی!
آزادی!
این سه واژه در حافظهی ما زندهاند و هیچ جریان یا گروهی نمیتواند آنها را تخطئه یا مصادره کند، یا نام انقلاب ملی ایرانیان و جنبشهای آزادیخواهانهی مردمی را به حاشیه براند و از آن موجسواری سیاسی کند؛ بهویژه آنان که در پی آناند که گذار از این دیکتاتوری را به سقوط در دام دیکتاتوریهای دیگری، اعم از سلطنتی یا ایدئولوژیک، بکشانند.
چه کسانی خوششان بیاید و چه نیاید، چه فحاشی کنند و چه برآشوبند، باید بدانیم که دوران سلطنت، پادشاهی و پهلوی، مجاهدین و حکومتهای ایدئولوژیک ــ و بهطور کلی چپ و راست افراطی ــ به پایان رسیده است.
تلاش برای زنده کردن جریانها و ساختارهای سیاسی متعلق به گذشته، نهتنها ممکن نیست، بلکه چیزی جز حماقت، اتلاف وقت و به تأخیر انداختن پیروزی ملت ایران نخواهد بود.
ایران آینده را میتوان با همدلی، اعتدال، تخصص، شایستگی، پاکدستی و جوانگرایی ساخت؛ ایرانی در سایهی آزادی و دموکراسی، با حفظ تمامیت ارضی، استقلال کشور، عدم مداخلهی بیگانگان و رعایت منافع ملی.
این ایران به دست مبارزان و رهبران داخل کشور و نیز در پرتو تلاش و ایستادگی کسانی که در زندانها به سر میبرند، ساخته خواهد شد و مسیر پیشرفت و اعتلای خود را خواهد پیمود.
چهار سال گذشته است؛
اما نام مهسا زنده است.
و صدای آزادی همچنان زنده است.
کمال جعفری یزدی
۲۲ شهریور ۱۴۰۵
ایران ـ مشهد
