چهار سال از روزی می‌گذرد که نام والادخت مهسا (ژینا) امینی به نمادی ماندگار در حافظه‌ی ایران تبدیل شد؛ چهار سال از روزی که صدای یک نسل، در سه واژه طنین‌انداز شد: زن؛ زندگی؛ آزادی. آن روز، یک نام به یک فریاد تبدیل شد و آن فریاد، به خواستی برای کرامت، برابری، آزادی و یک زندگی انسانی بدل گشت.
سالروز جنبش اعتراضی دانشجویان و حمله وحشیانه نیروهای حکومتی به خوابگاه دانشجویان دانشگاه تهران در 18 تیر 1378 به مثابه رشد یافتگی و آگاهی آن در تقابل با خفقان و استبداد عریان جمهوری اسلامی بود. این جنبش دانشجویی در 18 تیر تاثیری به اندازه 16 آذر که به نماد کنشگری اعتراضی دانشجویان ایران تبدیل شده، بر جای گذاشته است. افسوس این است که هر دو جنبش دانشجویی زیر رگبار گلوله ها ی حکومتی قربانیانی برجای گذاشته اند که در تاریخ دانشگاه های کشور ثبت شده اند. این زخم ها همچنان هویدا و پرونده های آن رویدادهای فاجعه‌بار در پیشگاه ملت و دانشگاه گشوده است. عزت ابراهیم‌نژاد و اکبر محمدی که مظلومانه در زندان اوین بر اثر فشار عوامل حکومت از بین رفتند. آنها قربانیان سرکوب وحشیانه این جنبش دانشجویی محسوب می شوند.
دکتر کمال جعفری یزدی، جانباز، آزاده و برادر شهید زندانی سیاسی و عضو بیانیه ۱۴ امیدوارانه و با اقتدار عرض می‌کنم ایرانِ بزرگ و یکپارچه متعلق به تک‌تک ایرانیان است و پشت قباله مادر هیچ شخص، خاندان، گروه و جریانی نبوده و نیست.
در شرایط بحرانی و سرنوشت‌ساز کنونی، حزب «دمکرات ایران آزاد» وظیفه خود می‌داند مواضع قاطع و بی‌پرده خود را اعلام کند: نخست، ما جمهوری اسلامی را مسئول مستقیم و بی‌چون‌وچرای شکل‌گیری، تشدید و تداوم بحران‌های داخلی و تنش‌ها و جنگ های منطقه‌ای می‌دانیم. این حکومت با سیاست‌های ماجراجویانه، ایدئولوژیک و غیرپاسخگو، کشور را به ورطه انزوا، تحریم‌های فلج‌کننده و درگیری‌های پرهزینه کشانده و عملاً امنیت، معیشت و آینده ملت ایران را قربانی بقای خود کرده است.
سالگرد هشت مارس که بازگوی مبارزات مستمر زنان و نشانگر پیروزی های مداوم آنها در برابر ایدئولوژی ها و افکار پس مانده اعماق تاریخ است در حالی تکرار می شود که زنان پیشرو و پیشگام سرزمین خونبارمان با کوله باری از تجربه مبارزه با مرتجع ترین و عقب مانده ترین حاکمان زمان خود یعنی حکومت اسلامی همچنان در نبرد هستند.
اطلاعیه مهم و شماره یک در مسیر تکثرگرایی، آزادی‌خواهی، دموکراسی‌طلبی و گذار کم‌هزینه و مسالمت‌آمیز از رژیم دیکتاتوری و خونریز جمهوری اسلامی، و با توجه به ضرورت وجود یک آلترناتیو ملی و برآمده از داخل کشور؛ بدین‌وسیله تشکیل و اعلام موجودیت رسمی «شورای راهبردی جمهوری‌خواهان داخل کشور» را به اطلاع آحاد مردم شریف ایران می‌رسانیم. این شورا فعلا با حضور ۳۵ تن از افراد کاملاً برجسته و شناخته‌شده جمهوری‌خواه در داخل کشور و درون زندان‌ها و با همراهی نحله‌ها و گرایش‌های گوناگون این طیف گسترده شکل گرفته است.
وقتی زندگی دیگر نمی‌چرخد، وقتی افزایش هر عدد، به معنای کاهش شأن انسان است، وقتی کار می‌کنیم اما نمی‌توانیم زندگی کنیم، دیگر سکوت نشانه‌ی صبوری نیست؛ نشانه‌ی فرسودگی است.
هموطنان رنجدیده، جریانات سیاسی و فرهنگی و مدنی آزادی خواه همانطوریکه همه در جریان رویدادهای دهشتناک این روزهای تلخ قرار گرفته اید
16آذر جنبش دانشجویی و قیام سراسری زن زندگی آزادی با بزرگداشت 16 آذر به عنوان روز دانشجو آنچه بر یادها مانده است رسالت بزرگ آگاهی بخشی و هدایت و راهبری جنبش دانشجویی در مقابله با استبداد و دیکتاتوری زمانه خویش است.
جمهوری اسلامی از مرگ خسرو علیکردی نیز هراسیده است حضور مردم کشور درمراسم سوگ هفتمین روز مرگ خسرو علیکردی وکیل و حقوق دان شجاع و مدافع زندانیان سیاسی و مردم رنچدیده کشور ترس عظیمی در دل رژیم سرکوبگر ایجاد کرده است
دکتر کمال جعفری یزدی؛ جانباز و آزاده وطن، برادر شهید و تخریبچی غواص دوران سخت دفاع از ایران، زندانی شناخته‌شده و شجاع سیاسی (که مجدداً در نوبت اعزام به زندان با حکم ظالمانه ۱۸ سال حبس است) چنین نوشته: ضمن عرض تسلیت به ملت بزرگوار ایران و هزاران خانواده داغدار در جنایات بسیار ددمنشانه‌ی دی ماه ۱۴۰۴،
نامه سرگشاده دکتر کمال جعفری یزدی زندانی سیاسی خوشنام و شناخته شده (که از سال ۸۸ حداقل ۶ سال از عمر خود را در سلول‌های انفرادی و زیر شکنجه و در زندان‌های مخوف رژیم جهموری اسلامی سپری کرده) و عضو بیانیه ۱۴ [جانباز، آزاده و برادر شهید مدافع میهن]؛ به شاهزاده رضا پهلوی
