نامه سرگشاده دکتر کمال جعفری یزدی به شاهزاده رضا پهلوی

هموطن گرامی جناب شاهزاده رضا پهلوی، درود بر شما اینجانب کمال جعفری یزدی متولد و ساکن مشهد و با حدود ۶۰ سال سن، که در زمان انقلاب مردم ایران ۱۲ ساله بودم، بعرض جنابعالی میرسانم از سال ۶۱ و شانزده سالگی با برادر چهارده ساله‌ام برای دفاع از کیان و شرف و ناموس وطن به جبهه‌های جنگ با متجاوزان بعنوان رزمنده تخریبچی غواص رفته و ثمرات آن پرپر شدن برادرم در ۱۷ سالگی و بارها مجروحیت‌های سخت خودم (که جانباز ۳۵ درصد هستم) و سال‌ها اسارت در آن دوران بوده است. از سال ۷۰ و بیست و پنج سالگی نیز در مسیر خدمت به ایران با کوشش و تلاش شبانه‌روزی درس خوانده و کار کرده و رزق و روزی حلال کسب کرده و مدارج علمی در کارشناسی رشته مدیریت اجرایی شهری، در رشته مدیریت بحران کارشناسی ارشد و در رشته مدیریت استراتژیک دکتری دریافت داشته و صاحب مقالات متعدد در این زمینه‌ها هستم، طی دهه هفتاد و هشتاد شمسی برای جلوگیری از کجروی و برای اصلاح رویه‌های غلط، تلاش و کوشش نموده و هیچگاه پست و سمت دولتی نیز نداشتم، دارای یک فرزند دختر هستم که پزشک مدافع سلامت است، (بدلیل صدمات و جراحات ناشی از جنگ نتوانستم فرزند بیشتری داشته باشم). در سال ۸۸ و بعد از جنبش سبز بازداشت شده و متوجه شدم کوششم برای اصلاح رویه‌های غلط مدیریتی و نصایحم برای آدم شدن سران رژیم و ایادی آن نتیجه‌ای ندارد. سالها در زندان رژیم فاسد بوده و زندگی خوب و سه نفره‌ام تباه شد و بطوری که سه سال است همسر و تنها فرزندم را ندیدم و در زندان بی‌ملاقات و در بیرون زندان زندگی مفردی و گاها مخفی دارم. هزاران برابر خیلی‌ها حتی جنابعالی هزینه داده‌ام، با جسمی ناقص و اعصابی متلاشی و کنج عزلت و... اکنون نیز با حکم ۱۸ سال زندان مجدد مواجهم. اینها را عرض کردم که بخش کوچکی از زندگی و رزومه‌ام را عنوان کرده باشم تا آنانی که نمی‌‌دانند، بفهمند؛ وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی هم در این چندین سال، زندگی سه نفره و پاک و مطهر مرا بارها شخم زده و چیزی جز حقیقت و پاکی و انسانیت نیافته که اگر غیر از این بود مرا به کلاغ‌های کور نشان میدادند و نیاز به فضولی دیگران در حریم خصوصی من نبود! اما، متاسفانه حامیان شما که برخی از آنان لات و لمپن‌های بی‌سروپا و بیسواد و بیمار روانی و خائن و ذوب در ولایت حضرتعالی هستند و همچون بسیجی‌های خامنه‌ای از هیچ ظلم و خیانت و جنایتی فروگذار نیستند، به بنده که تعهدم را به‌وطنم با خونم ثابت کرده و سالها برای آزادی و دموکراسی و عدالت و... نیز زجر و زندان خون‌آشامان را تحمل کرده‌ام و اثبات شده‌ام، و قطعا اگر من و امثال من نبودیم، کشوری بنام ایران وجود نداشت که مشتی کذاب که ادعای وطن‌پرستی و ملی‌گرایی دارند در خارج و داخل جفتک‌پرانی کنند، و امروز بدون اینکه ریالی از هزینه‌های غیرقابل توصیف مرا داده باشند از فضای امن خود و با اسم و عکس جعلی و بزدلانه و در اوج بی‌منطقی، فحاشی‌های ناموسی و توهین‌هایی که لایق خودشان و خانواده‌شان است را نثار من و خانواده مظلومم می‌کنند! گناه من صرفا این است که یک فعال جمهوری‌خواهم و مثل اونا دایره ادبیاتم در چند کلمه، چپول و کمونیست و پنجاه‌وهفتی و جاویدشاه خلاصه نمی‌شود و بیسواد و مزدور و نادان و ابله نیستم. برای آینده ایران، نظامی جمهوری مردم‌سالار غیردینی را با حضور متخصصان و شایسته‌گان و پاکدستان و ترجیحا جوانان متصورم، کسانی که دستشان بخون این ملت و دزدی از این مردم آلوده نباشد و در قوانین آتی عزل حاکم از نصبش ساده تر بوده و حکومت مطلق و فردی و موروثی و مادالعمر هم نباشد. +آیا این اندیشه گناه است و مستوجب این فحاشی‌ها و رفتارهای زشت و وحشیانه؟! +آیا این افراد حامیان جنابعالی هستند و از حمایت شما هم برخوردارند؟ +آیا شما این اوباش را تائید می‌کنید؟ مزید اطلاع شما، درصد بالایی از زندانیان سیاسی گذشته و حال و مردم کف جامعه در ایران همچون من فکر می‌کنند. اگر واقعا جلوی این اراذل و اوباش و شعبان بی‌مخ‌های نادان و ابله و فحاش را که هیچ فهم و شعور و سوادی ندارند را نگیرید، یقینا اگر کار به مقابله‌به‌مثل نرسد که قطعا با توجه به ریشه‌دار و استخوان‌دار بودن و سطح علمی و شعور ذاتی طیف مقابل، کار به این موضوعات نخواهد رسید، اما وجهه‌ای لااقل برای جنابعالی باقی نخواهند ماند و مردم متوجه رفتارهای دیکتاتورمابانه این حامیان بی‌مغز خواهند شد و اندک اقبال خود را از دست خواهید داد. در ایران خیلی فقیرزادگان نجیب‌زاده‌ای که شاهزاده نیستند، وجود دارند که یک‌تنه هزاران بار بیشتر از جنابعالی و اطرافیانتان آگاهی و شوق خدمت و نوکری بی‌منت مردم را دارند، فقط شاهزاده نیستند، که آنهم از نظر بنده موهبتی نیست و مصداق "گیرم پدر تو بود فاضل" می‌باشد... علیهذا از محضر جنابعالی تقاضا دارم، این اوباش را قلاده زده و یا افسارشان را بکشید یا با میخ طویله ببندید و یا از آنان رسما اعلام برائت کنید. در غیر این‌صورت اوضاع بدی بوجود آمده و "نه از تاک نشانی خواهد ماند و نه از تاک‌نشان". "من آنچه شرط بلاغ بود عرض کردم، خواه پند گیرید و خواه ملال." امیدوارم همین نامه شخصی نیز سبب جفتک‌پرانی و پاره کردن قلاده و افسار گسیختگی برخی از آن عزیزان نادان و لات و لمپن نگردد! خداوند ایران یار و یاورتان با احترام کمال جعفری یزدی ایران، مشهد ۱۳ بهمن ۱۴۰۴ #سربداران_وطن